Vojska Srbije raspolaže supersoničnom kvazi-balističkom raketom dometa najmanje 250 kilometara, a vijest o tom naoružanju u susjednim državama pokrenula je medijske tvrdnje da bi takva sposobnost mogla promijeniti odnos snaga u regionu.
Portal Tango Six, otkrio je da je riječ je o kineskoj raketi vazduh-zemlja CM-400 i da su dvije rakete ovog tipa 9. marta uočene na višenamjenskom borbenom avionu MiG-29SM+ Ratnog vazduhoplovstva i protivvazduhoplovne odbrane Srbije.
Vazduhoplovno ubojno sredstvo brzine i dometa koje ne posjeduje ni jedna oružana sila u širem regionu najvjerovatnije se odnosi na nedavne najave Aleksandra Vučića, predsjednika Srbije.
– Ljudi ne sanjaju šta sve imamo, šta sve nabavljamo, ne sanjaju, rekao je nadavno on.
Činjenicu da je RV i PVO korisnik ovog vazduhoplovnog ubojnog sredstva indirektno je nagovijestio general Milan Mojsilović, načelnik Generalštaba Vojske Srbije.
On je u februaru, govorivši o raketnom sistemu PULS, izjavio da u vazduhoplovnoj komponenti Srbija ima ubojna sredstva sličnog maksimalnog dometa i ubojne moći.
Nedorečenost generala podstakla je Tango Six da analizira šta bi moglo doći u obzir, kao i da li je mislio na dalekometno naoružanje kojim raspolaže ratno vazduhoplovstvo.
U tom tekstu su, između ostalog, kao jednu od mogućih opcija, upravo naveli i kinesku raketu CM400AKG za koju se može naći i informacija da je protivbrodska. Međutim, riječ je o višenamjenskom vazduhoplovnom ubojnom sredstvu.
Raketa se u javnosti pojavila 2013. godine, pouzdanih podataka o opcijama dometa nema, osim onih da je minimalni 250 kilometara uz pominjanje dometa od 300, pa čak i 400 kilometara.
Pomenuti specijalizovani portal navodi kako je prvi put raketu uživo vidio na prošlogodišnjem vazduhoplovnom sajmu u Dubaiju. Na prošlogodišnjem sajmu “Partner” ova raketa, ističu, nije bila prikazana ni u formi makete.
Za ovu raketu proizvođač CASIC navodi da ima dužinu 5,1 metar, kalibar 400 mm, brzinu u završnoj fazi leta 4,5 maha i masu od 910 kg.
Postoje dvije vrste bojeve glave: razorna mase 150 kg i probojna mase 200 kg.
Navođenje je kombinovano, inercijalno uz korekciju putem GNSS, a u završnoj fazi uz pomoć infracrvenog ili optoelektronskog tragača. Za kružno odstupanje od cilja (CEP) se navodi da je 5-10 metara. Takođe se nudi opcija sa pasivnim radarskim tragačem, i to u protivbrodskoj varijanti kada je CEP navodno 5 metara.
Prva medijska izvještavanja o raketi 2013. godine nastala su upravo na vazduhoplovnom sajmu u Dubaiju. Opcije navođenja tada su zaintrigirale i najiskusnije vazduhoplovne novinare. Kinezi su marketinški raketu nazvali i “ubicom nosača aviona”.
Jedini do sada poznati inostrani korisnik CM400AKG je Pakistan. Toj azijskoj zemlji ove rakete su integrisane na višenamjenske borbene avione JF-17 “Thunder”.
Pakistanski vojni zvaničnici su nakon prošlogodišnjeg sukoba sa Indijom, iznijeli nove informacije o ovoj raketi. Po njima, domet je 400 kilometara, brzina 5 maha.
Također, saopćili su da se cilj može “zaključati” na daljini od 30 kilometara.
Pakistanci su se pohvalili i da su je uspješno borbeno upotrijebili. Tvrde da su u rejonu Adampura pogodili raketni položaj sistema S-400 PVO Indije. U toj akciji su, kako navode, uništeni osmatrački i nišanski radar dežurnog diviziona.
