Uzburkano more smirilo se nakon dove muslimanskog vojskovođe

690

Priredio: Abdusamed Nasuf Bušatlić

Godine 478. po Hidžri (1085.), Toledo, muslimanski grad u Endelusu, pao je u ruke kršćana sa sjevera i od tog dana više se nije vratio u muslimanske ruke. Nakon toga, kršćani su vršili opsadu Sevilje. Iako se Sevilja nalazila na jugozapadu Endelusa i daleko od kršćanske kraljevine Kastilje, koja se nalazila na sjeveru, gotovo se sa vladarem Sevilje Mu'temidom ibn Abadom dogodilo isto ono što se dogodilo sa vladarima drugih gradova, poput Barbastra i Valensije, da Mu'temidu ibn Abadu nije palo na pamet da zatraži pomoći od murabituna i njihovog vođe Jusufa ibn Tašfina u Magribu protiv španjolskih kršćana na sjeveru.

Čini se da je ideja o pozivanju murabituna u pomoć bila narodna ideja koju su prvo spominjali islamski učenjaci, hatibi i pravnici a koju je narod dočekao sa odobravanjem, da bi zatim postala opća potreba koja je došla do emira i prinčeva. I nije dugo potrajalo a skupina uglednih muslimana iz Endelusa došla je kod Jusufa ibn Tašfina u Magrib i objasnila mu šta im je sve neprijatelj učinio i šta sprema učiniti, pa im je on odmah obećao pomoći.

Osim vladara Sevilje, Jusufu ibn Tašfinu pisao je i Mutevekkil ibn el-Aftas, vladar grada Badajoza, pozivajući ga u pomoć nakon što su kršćani napali Badajoz, pa mu je Jusuf ibn Tašfin poslao odgovor u kojem ga je obavijestio da priprema vojsku kako bi prešao more da mu pomogne protiv krstaša.

I Jusuf ibn Tašfin je opremio vojsku i pripremio brodove za prelazak u Endelus. Međutim, kada su plovili kroz Gibraltarski tjesnac i kada su bili na pola puta, odjednom je zaduvao jak vjetar i more se uzburkalo toliko da njegovi valovi zamalo nisu potopili brodove. To je natjeralo Jusufa ibn Tašfina da uputi dovu Allahu, dž.š., u kojoj je rekao: “Allahu dragi, ako Ti znaš da je u ovome prelasku dobro i korist za muslimane, onda nam olakšaj prelazak preko mora, a ako znaš da je u ovom prelasku šteta za muslimane, onda nam nemoj omogućiti da pređemo na drugu obalu!” U tom trenutku more se smirilo i vjetar je prestao duvati, pa je Jusuf ibn Tašfin bez ikakvih gubitaka i posljedica prešao sa svojom vojskom na teritoriju Endelusa.

Po dolasku u Endelus, Jusufa ibn Tašfina dočekala je muslimanska delegacija onako kako se dočekuje veliki vosjkovođa i oslobodioc. Jusuf ibn Tašfin učinio je sedždu zahvaljujući Allahu, dž.š., na tome što mu je omogućio da bezbjedno pređe more i dođe u Endelus. Možda je to bio najvažniji prijelaz u historije islamskog Endelusa i trenutak velikog preokreta u sukobima između muslimana i kršćana na tlu Endelusa.