Priredio: Abdusamed Nasuf Bušatlić
Ihsan Ilahi Zahir bio je istaknuti pakistanski alim, muhaddis i daija, te se ubraja među najpoznatije predstavnike ehli-sunnetske misli u drugoj polovini 20. stoljeća. U muslimanskim naučnim krugovima bio je poznat pod nadimkom ”Lav sunneta”, koji je odražavao njegovu nepokolebljivu odlučnost u odbrani tevhida i ehli-sunnetske akide.
Rođen je 1945. godine u Sialkotu, u Pakistanu, u porodici poznatoj po privrženosti hadiskoj nauci i islamskom obrazovanju. Kur'an je naučio napamet još kao dijete, a potom se intenzivno posvetio izučavanju šerijatskih disciplina pred istaknutim učenjacima svoga vremena. Posebno se isticao u hadisu, u kojem je stekao čvrstu naučnu osnovu prije odlaska na formalne studije.
Obrazovanje je nastavio na Islamskom univerzitetu u Medini, gdje je diplomirao na Šerijatskom fakultetu kao najbolji student svoje generacije.
Nakon povratka u Pakistan, nastavio je akademsko usavršavanje na Univerzitetu u Pendžabu, gdje je stekao više magistarskih diploma iz arapskog jezika, islamskih studija, urdskog i perzijskog jezika. Ova temeljita i multidisciplinarna obrazovna pozadina omogućila mu je da razvije široku naučnu perspektivu i autoritet na polju islamskih znanosti.
Njegov javni rad obuhvatao je imamsku i hatibsku službu, urednički rad u naučnim časopisima i intenzivnu da'vetsku aktivnost kroz predavanja, seminare i akademske debate u mnogim zemljama. Bio je glavni urednik i pokretač više publikacija, među kojima je bio i časopis Terdžumanu-l-Hadis, što je dodatno osnažilo njegov utjecaj u intelektualnim i vjerskim krugovima.
U središtu njegovog djelovanja bila je afirmacija tevhida i zaštita sunneta kroz naučni pristup i argumentiranu raspravu. Posebno je poznat po svojim kritičkim analizama doktrina različitih muslimanskih sekti koje su odstupale od tradicionalnog ehli-sunnetskog učenja, među kojima su rafidije, ismailije, kadijanije, behaije, brelvije i drugi.
Autor je sedamnaest knjiga, koje su prevedene na više jezika i široko distribuirane u muslimanskom svijetu. Među najpoznatijim naslovima su studije: Šiije i sunnet, Šiije i Ehli-bejt, Šiije i Kur'an, Ismailije, Batinije, Kadijanije, Behaije, Brelvije i druge.
Odlikovao se snažnom ličnom hrabrošću, integritetom i principijelnim javnim nastupom. Zbog svog otvorenog i kritičkog pristupa različitim ideološkim strujama suočavao se s prijetnjama i pokušajima atentata, ali to nije umanjilo njegovu odlučnost niti ga je odvratilo od njegovog životnog cilja.
Dana 23. marta 1987. godine, tokom njegovog predavanja u Lahoreu, bačena je eksplozivna naprava koja je usmrtila više prisutnih i teško ranila šejha Zahira. Nakon hitnog zbrinjavanja prebačen je na liječenje u Saudijsku Arabiju, gdje je preselio 30. marta 1987. godine.
Dženaza mu je klanjana u Poslanikovoj džamiji u Medini, a ukopan je u mezarju ”Beki'a”, nakon života ispunjenog znanjem, da'vom i borbom na Allahovom putu, koji je završio šehadetom, za koji je i živio.
Njegov naučni opus trajno je svjedočanstvo života posvećenog znanju, istini i odbrani ehli-sunnetske akide. Ihsan Ilahi Zahir je znanje pretočio u svoju misiju, a odbranu sunneta u životni put, ostavljajući iza sebe trag koji vrijeme nije izbrisalo i po kojem se s pravom ubraja među najznačajnije islamske učenjake savremenog doba.
